Դանիել Հովսեփյան

2008-ին կլրանար հանրապետության առողջապահության բնագավառի անխոնջ նվիրյալ, Հայկական 89-րդ (Թամանյան) դիվիզիայի քաջարի մարտիկ և Բեռլինի գրոհի մասնակից Դանիել Կարապետի Հովսեփյանի 85-րդ տարեդարձը:

Ծնվել է 1923 թ., Սպիտակում։ Տեղի միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Երևանի բժշկական տեխնիկումի դեղագործական բաժինը, որն ավարտել է 1941 թ.։ Տեխնիկումն ավարտելը զուգադիպել է Մեծ Հայրենականի սկսվելուն։

1941 թ. օգոստոսին, ավարտելով Սուխումի հետևակային զինվորական դասընթացները, Հովսեփյանը ստացել է սպայի կոչում, մեկնել Կովկասյան ռազմաճակատ և նշանակվել հրաձգային գնդի հրամանատարի տեղակալ։ 1943 թ. ծանր վիրավորվելուց հետո բուժվել և մեկնել է հայկական 89-րդ Թամանյան դիվիզիա, որտեղ կատարել է 52-րդ հրաձգային գնդի դեղատան վարիչի պարտականությունները։ Քաջարի զինվորը` կապիտան Դանիել Հովսեփյանը, մասնակցել է Բեռլինի գրավմանը և փառքով վերադարձել հայրենի օջախ` կառավարական բազմաթիվ պարգևներով, որոնց թվում` «Խիզախության» շքանշանով, «Կարմիր Աստղի» 2 շքանշանով։

Մարդկանց նկատմամբ նվիրվածության, քաջության շնորհիվ Դանիել Հովսեփյանը պատերազմի տարիներին Թամանյան դիվիզիայում շատերի կյանքն է փրկել` դառնալով պաշտելի անձնավորություն», - մի առիթով ասել է բանաստեղծ Արշալույս Սարոյանը։

1947 թ. աշխատել է Ալավերդիում որպես դեղատան վարիչ, իսկ 1972 թ.` նշանակվել հանրապետության դեղատների գլխավոր վարչության կենտրոնական դեղբազայի կառավարիչ (որտեղ աշխատել է մինչև կենսաթոշակի անցնելը` 1989 թ.)։

Բազմաթիվ շքանշանների և մեդալների կողքին արժանացել է նաև «Առողջապահության գերազանցիկի» կրծքանշանի։ Խորհրդային շրջանում աշխատած տարիներին Դանիել Հովսեփյանը ոչ միայն տարածաշրջանի բուժհիմնարկների, այլև` յուրաքանչյուր քաղաքացու դեղորայք մատակարարող առաջին «շտապօգնությունն» էր, ուղղակի փրկիչը, և պատահական չէ այն կարծիքը, թե` «նրա շուրթերին «չէ» բառը գոյություն չունի». միշտ պատրաստ էր մարդկանց ծառայելու։

Դանիել Հովսեփյանը զգայուն սրտի տեր, մարդկանց հոգսերով ապրող անձնավորություն էր, և ոչ միայն հարգված էր իր կոլեկտիվի կողմից, այլ նաև ճանաչում ուներ առողջապահության բնագավառի լայն շրջաններում։ Այժմ էլ շարունակում է վայելել բարձր հեղինակություն և այդպիսին էլ կմնա...

Այդպիսին էլ նա կմնա ընտանիքի, գործընկերների և նրան ճանաչողների բարի հիշողության մեջ։

Հարցեր, պատասխաններ, մեկնաբանություններ